Güven şu dünyadaki en önemli şey değil midir? Kaç kişi sevmeden önce güvenir ki? Önce sevilir sonra mı güvenilir? Çevrenizdekilerden kaçına güveniyorsunuz? Bana sorarsanız şu aralar en çok güvendiğim kişi İsmail Boyacı. (Kendisi Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi birinci ve ikinci sınıflar hatta tüm dönemler tarafından tanınan, bilinen, yüzü görülmese bile çoğu kişi tarafından notları sevilerek çalışılan birisidir. Ben de kendisini hiç görmedim. Ama rivayetlere göre birinci sınıfı 3 kere okumuş, ikiyi de 2 kere. Sonraki sınıf ve stajlarını bilmiyorum ne yaptı. Kaçıncı sınıf olduğu bile bir muamma. Hala bitiremediğine eminim ama.)
Eveeet İsmail'in fizyo, anatomi, biyokimya ve histo notlarını aldım. Eğer fotokopiye vermemiş olsaydı da kendi satsaydı şimdiye onu zengin etmiştim. Bütün notlarını toparladım, aldım. Tabii bir de bunun çalışması var. Aldım almasına ama çalışmaya zaman kalmadı. Şurada pratik sınavına kalmış 1 gün ben oturmuş video izliyorum. Daha histo komple duruyor. Anatomide kalp mi çalışsam larynx mi yoksa paranasal sinuslar mı? Peki ya akciğerler? İsmail Boyacı da bir yere kadar yani. Sağ olsun teorik için notları iyi gibi gözüküyor. Zaten 60 üstü almazsam bu komite onu dava ederim. Ne demek 60 alamamak? Ayın 31ine kadar en çok güvendiğim erkek o. Sadece onun notlarına güvenip Guyton (fizyo kitabı) bile bakmamayı düşünüyorum. Bunun bir nedeni de yetiştiremeyecek olmam. Bir kere de diyeyim ki "Ohooo sınava daha bir hafta var ama ben bütün konuları bitirdim.". İmkansız biliyorum ama insanın içinde bir umut yeşeriyor her daim.
Bu arada asıl bomba haber tango derslerimin yeniden başlaması. Bugün orta seviye olarak ilk dersime girdim ve harikaydı. Hocalarımız mükemmel. Akın ve Gülşen Gökkaya (Kardeş değiller karı-kocalar. Bağzı arkadaşlarım "Belki kardeştirleeer!" gibi saçma bir söz ettiler de.) ikisi de harikalar. Çok radikal bir karar aldım derste. Evleneceğim kişi kesinlikle tango bilmeli. Bilmiyorsa bile biz nişanlıyken öğrensin çünkü tangosuz bir hayat gerçekten düşünemiyorum. O artık benim için bir tutku. Perşembe günkü başlangıç sınıfına da gitmeyi düşünüyorum. Kendimi her şekilde geliştirmek istiyorum. Belki günün birinde asistan bile olurum. Şimdiki asistanlarımızdan 2si tıp öğrencisi hem de 5. sınıflar. Gerçekten çok mutlu oldum. Tıp öğrencilerinin ders dışında da bir şeyler yapması beni her zaman gururlandırıyor. Zaten yapıyorlar ama böyle ileri derecelere gelmeleri çok güzel. Önümde güzel örnekler var. İlham almalıyım.
Komiteye geri dönersek yarından sonra pratik sınavlarım var. Cuma gün de teorik. Ya nooooooluuuuur 60 üzeri alayım. Şimdi tüm okuyucularımdan bir dileğim var. Herkes bana dua etsin de sınavlarım iyi geçsin. Şimdiden teşekkürleer kendinize dikkat edin, henüz hasta olmayın çünkü ben daha doktor olmadımmm.
Dipnot: Buraya da bir tango müziği bırakıyorum. Zamanınız varsa dinleyin derim. http://www.youtube.com/watch?v=1sbUnEUtZGc
