57

  Normalde komite sınavından hemen sonra yazmak istemiştim bu yazıyı ama nedense (!) bir bunalıma girdim. Amaaaaa bugün sınavların açıklamasıyla bayağı mutlu oldum diyebilirim. Buradan 71 takipçime sesleniyorum ki 57 aldığıma sevineceğim aklıma gelmezdi ama baraj yemesem 61 (-.-).
  Derslere girmeye başladım ayrıca. Çok da kötü değilmiş. Sıkıcı da sayılmaz. 3. dersten sonra insan bunalıyor gibi ama direnirsen iyi olur yani. Hocaları da seviyorum. Akın hoca çok tatlı biri mesela. Ahter hoca da çok hoş bir kadın ve dersleri gerçekten iyi anlatıyorlar. 75 ortalama umudun hala var gibi hissediyorum. Bir yandan da kalır mıyım acaba düşüncesi de aklımı kurcalamıyor değil. Artık her şeyi bu komiteden alacağım puana bağlı bence. Yani ben öyle yorumluyorum.
  Bu arada Olbia'ya Osmanlı Türk Kahvecisi açılmış. Çok güzel bir ortam. Bu aralar Yakut'ta daha çok takılsak da Osmanlı'ya da bol bol gideriz diye düşünüyorum. Osmanlı demişken aklıma cuma günkü inkılap sınavı geldi birden. Tarihi de hiç sevmem.
  Sosyal hayatım da fena sayılmaz. Derslere girince hiçbir şeye zamanım kalmaz sanıyordum. Meğer öyle olmuyormuş. Şu an birkaç küçük şey hariç her şey yolunda gidiyor. Hepimizin iyi bir doktor olması umuduyla...

niye öldük?

  Komite sınavına 10 gün kalmışken yapmam gereken şeylerin dışında birçok şey yaptığımı fark ettim. Hala derse girmemeyi sürdürüyorum (umarım hocalar blogumu okumuyordur) ama yine de okula gidiyorum. Mesela bugün okula gittim sonra İrem'le "Amaaaan nasılsa derse girmiyoruz gidip tavla atalım." muhabbeti döndürdük. Yenilmesem daha güzel olabilirdi aslında. Her neyse Salaş'ta tesadüfen 4. sınıftan tıpçılarla tanıştık. İlk 3 senenin zor olduğunu düşünürken meğer son 3 senenin daha zor olduğunu öğrenmemle dünya adeta başıma yıkıldı (birazcık abartmış olabilirim). Ama kalp damar cerrahisi isteyen çocuk çok güzel bir söz söyledi.

  Adamın salağı doktor, doktorun salağı cerrah, cerrahın salağı beyin cerrahı, beyin cerrahının salağı onun karısı olurmuş.

  Ben de (neden olduğunu bilmiyorum sanırım TUS puanının düşük olduğunu duyduğumdan) cerrah olmaya karar verdim. 6 seneye kadar fikrim değişeceğinden şu an bol keseden sallayabiliyorum. Dermatoloji, radyoloji, biyokimya, tıbbi biyoloji gibi rahat bölümlerin puanları uçtuğu için gelen geçen benim gibi doktorlar cerrah olabilecek. Sonra "Vay efendim niye öldük?" vb. laflar ortalıkta dolaşacak. Aralığın başındaki bu yazımı kısa kesiyorum. Komite sınavından sonra görüşmek dileğiyle.. Hoşça kalın..                                               

hepsinden biraz

  71 takipçiye ilk kez yazıyorum. Tabii bilişim dersi olmasaydı o sayı tek basamaklı olarak kalırdı. Her neyse hemen konuya geleyim. Geçen yazımın üstünden 1 ay geçmesine rağmen hayatımda hiçbir değişiklik olmadı diyebilirim. Bu arada komite sınavından 66 aldığımı söylemiş miydim? Tıp tarihi ve felsefesi sağ olsun 6 puanlık bir baraj yedim.
  Bu arada batağı ve 101i bırakıp bilardoya yoğunlaştım. Çok mu iyiyim hayır ama çok çok da kötü olduğuma inanmıyorum. Aslında hava Salaş'ta takılmak için fazla güzel. Kasımın 20sine gelmemize rağmen öğlen kısa kolluyla dolaşabiliyor insan. Tam aksine akşam da öyle soğuk oluyor ki günlük sıcaklık farkının 15 dereceye çıktığına inanıyorum.
  Değinmek istediğim bir diğer konu da çok yediğim... Gerçekten bu aralar çok yiyorum özellikle de akşam yemeklerinde. 4 günde 4 kere Burger'dan ve Mc'ten yedim. Eşsiz damak tadıma göre de Mc'in daha iyi olduğuna karar verdim. Hatta Aquavarium'un içindeki Mc'in şikayet kutusuna üniversite kampüsünün içine şube açmaları gerektiğini bile yazdım. "Neden bu kadar çok yiyorsun?" sorusuna cevabım ise 46 kilo olmam. Obezliğe kadar daha çok yolum var. Zaten ben kilo alınca ellerime, yanaklarıma, bacaklarıma ve popoma geliyor. 9. sınıftayken yanaklarımın tombiş tombiş olduğunu söyleyenler var. Lipitler konusundan sonra aslında yağların çok işe yaradığını öğrenmem yediğim patatesleri daha sevimli kıldı. Yarınki biyofizik pratiğinin föylerine hala bakmamış olmak beni tedirgin etmiyor değil. Temsilcimiz Burak'ın söylediğine göre pratikten önce quiz yapılacakmış. Bir o eksikti demek istiyorum.
   Haaaa unutmadan!!! Buradan diğer bölümlerde okuyan arkadaşlara, kardeşlere seslenmek istiyorum. Tamam vize haftanız geldi, sınavlarınız çok zor falan filan (hiçbiri biyokimyanın tırnağı olamaz bence) ama sakın bir daha keşke bizim de komite olsaydı dediğinizi duymayayım.
  Kasımda Aşk Başkadır... Biraz da bu konuya değinmek istedim. Aslında aşık olmanın hissinin güzel olduğunu düşünüyorum. Aşık olunan kişinin kim olduğu sonra geliyor bence. Ama bekarlığın da sultanlık olduğu apaçık ortada.
  Bu seferlik de benden bu kadar... Sağlıcakla kalın...

komite sınavı ve batak..

   Sonunda bir komiteyi daha sonlandırmış bulunmaktayız. Gerçi ilk komitemiz olduğu için derslere pek önem vermedik. Ayrıca komitenin yüzdesinin 8 olması bize daha da güç verdi. Her çalışsak mı acaba diye vicdan azabı çekerken aklımıza yüzde 8 geliyordu ve biz batağa devam ediyorduk. Hala üniversiteye başlamayanlar için en iyi tavsiyem batak öğrenin olur kesinlikle. Günde attığım batak sayısını ben bile sayamıyordum. Kötü örnek olmak istemem ama derslere girmenin gereksiz olduğu gibi bir fikre kapıldık. Nedeni ise hocaların sadece slaytta yazanları okuması ve dersten sonra slaytları bırakmasıydı. En başlarda buradan ne sorabilir ki diye düşündüğümüz her şeyin geçmiş yıllarda soru olarak geldiğini gördük. Çıkmış soru çıkacak sorunun benzeridir felsefesiyle düştük bir çıkmış soru  havuzuna. Şahsen ben biyokimya slaytlarına baktım her şeyi bildiğimi düşünüyordum sonra da çıkmış sorulara baktım hiçbir alakası yok gibiydi. Özellikle de tıp tarihi ve felsefesi dersine buradan sevgi saygılarımı gönderiyorum. Dersine sadece bir kere girdim ve gereksiz olduğuna karar verdim ama şimdi girdiğim sınavda tıp tarihinden baraj yiyeceğim.
   Sınav konusu gerçekten can sıkıcı ama hiç tıp tarihi dersine girmeyip ve çalışmayıp kaç alacağımı merak ediyorsanız yalnız değilsiniz gerçekten ben de merak ediyorum. Ama organik kimyam hep iyiydi. Neyse tavsiyemi tekrarlıyorum kesinlikle üniversiteye batak bilmeden gelmeyin bence. Tabii bir de 101. Genelde artırmalı oynayın çünkü biz artırmalı oynuyoruz ve gerçekten zor bir iş. Hele erkekseniz bütün oyunları bilmeniz ve hayatınızda birkaç kere sigara içmiş olmanız önerilir. Bu sadece tıp için geçerli değil tabii ki de. Batak masasında "Yükseltmek istemiyorum ama..." demeniz hoş karşılanmayacaktır.
   Komite sınavında asla çıkmaz dediğiniz şeyler çıkacaktır buna da hazırlıklı olun. Mesela tıbbın simgesi neden yılandır? Bilmiyor olmanız normal ama slaytları "Amaaaaan bu çıkmaz ki yaaa" diye incelediyseniz ve sınavda mantık yürütmeye çalışırım diye düşündüyseniz maalesef bu mantık tıp tarihi ve felsefesi için geçerli değil. 85 soruya 85 dakika verildiğini ve sallamanız için bile vaktinizin çok olmadığını söylemeliyim ki. Turlama yöntemi komite sınavı için geçerli. Sınavda olan her ders için baraj varmış.
   Baraj: Komite sınavında çıkan her dersin %60ını yapmanız gerekir. Örneğin sınavda bir dersten 30 soru varsa 18 tanesini doğru yanıtlamanız gerekir ama siz 16 tane doğru yaptıysanız 18den 16 çıkarılır ve bulunan sonuç 16dan çıkarılır size kalır 14. Barajdan ne kadar uzaklaşırsanız puanınız o kadar düşer.
   Tabii bir de 75 ortalama tutturma hayali var. Ortalamanız 75 ve üzerindeyse yıl sonundaki finalde rahat edersiniz. Eğer 75ten düşükse finalde 60 almak zorundasınızdır. Eğer onu da yapamazsanız bütünlemeye kalırsınız ki Antalya'nın sıcağında bütünleme çekilmez diye düşünüyorum. Bunun için bundan sonraki derslere düzenli girip notlar alıp günlük haftalık tekrar yapmayı planlıyorum (nedense arkadaşlarım bu plana uyamayacağımızı söylüyor).
   Uzun lafın kısası oynadığınız batak sayısıyla komite sınavından alacağınız not büyük olasılıkla ters orantılı :(

mutluyum, huzurluyum

  Yine boş bir gün, yine bir blog yazısı... Evet doğru okudunuz boş bir gün bugün, hiç dersimiz yok perşembe de olmayacak. Dün sabah PDÖ vardı ve zaten 8 buçukta başlayıp 11i çeyrek geçe bitti. Öğleden sonramız zaten boştu. Neyse ki yarın sabah PDÖ var, sonrasında da biyokimya başlıyor. Şimdi ben bu yazıyı sadece Akdeniz tıptakilere yazmadığım için şu PDÖyü bir açıklayayım. Öncelikle açılımı probleme dayalı öğretim. Önünüze bir senaryo koyuyorlar siz de hastalığı ve nedenini bulmaya çalışıyorsun. Eğlenceli bir şey gibi gözüküyordu taa ki sınavı olduğunu öğrenene kadar. 3 oturumdan oluşan PDÖnün sınavı da salı günüymüş işin yoksa onunla uğraş. Şu aralar işim yok ama yine de uğraşmak istemiyorum.
  Yeter bu kadar dersten bahsettiğim. Biraz da ders dışı etkinliklerimizden bahsedeyim çünkü genelde onları yapıyoruz şu an. Öncelikli mekanımız tabii ki de Olbia. Yakut da var ama ben oraya bir türlü ısınamıyorum. Olbia çok ideal bizim için. Her türlü okey, tavla, 101, batak vb. oynama şansına sahip olduğumuz için de memnunuz hayatımızdan. Zaten Akdeniz'de okuyup da Olbia'ya hiç gelmemiş biri olamaz.
  Bir aralar çok istediğim Ege'ye gitmediğim için o kadar memnunum ki anlatamam. İyi ki puanım tutmamış. Şu an okulumu da bölümümü de çok seviyorum. Mutluyum, huzurluyum...

ön tanı

  Güzel bir gecede daha beraberiz. Yine hiçbir dersin (tıp tarihi ve felsefesi hariç) olmadığı boş bir gündü. Böyle gereksiz dersler çıksa tıp 4 seneye inecek ama kimse farkında değil. Sürekli Olbia'da oturmaktan bıktım desem yeridir. Zaten en yakın arkadaşımın batak bilmemesi beni derinden yaralıyor. Bugün bir tavla oynayalım dedim şans eseri kazandı. Amfi derslerinin sıkıcılığına 300 kişinin aynı amfide olmasını da ekleyince gerçekten bu zamanlar çekilmez bir dert diye düşünüyorum. Ama ara sıra da dersimiz olmuyor sanmayın sakın. Mesela dün tansiyon ölçmeyi, nabız ölçmeyi, intra muskuler enjeksiyonu (popodan iğne yapma), venözden kan almayı (toplar damardan kal alma) öğrendim. Hatta maketi geçtim arkadaşımdan bile kan aldım. Bu konuda gayet iyiyim diye düşünüyorum. Gerçi pek steril bir ortam yoktu ama ben yine de bu konuda iyi olduğuma inanıyorum.
   Kuzenimin düğününde bir başka kuzenimle tangoya benzer bir şey yaptık ve okulun tango kursuna yazılmaya karar verdim. Sen tıp okuyorsun şöyle de böyle de zamanın olmaz da falan da filan da diyenlere rağmen bu etkinlik benim için şart. Spor falan yapasım var ama üşeniyorum en iyisi tango ya hem eğlenceli olur diye düşünüyorum. Bu blogu bir tıpçının günlüğü diye açtım, açış amacım da 6 sene boyunca tıpla ilgili deneyimlerimi anlatmaktı ama henüz tıpla ilgili pek bir şey yapmadık. İlk komite bir bitsin de rahatlayalım. Nedir tıp felsefesi? Bıktım tıp felsefesinden. Hayır derse girmeye girmeye alışkanlık yapmasından korkuyorum. İlerde bir gün ders anatomi olacak ve ben "Amaaaaan girmeyelim ne olacak?" diyeceğim diye korkuyorum. Okul açılalı neredeyse 2 hafta oluyor ama biz daha üst dönemlerden not bulma işini halledemedik ama olsun en kısa zamanda inşallah...
   Biraz da yurttan bahsedeyim. Kim yurt rahat değil dedi biri bana açıklayabilir mi? Saat gecenin 12si ve odada 2 kişiyiz. Diğer arkadaşım da 6. sınıf ve çok yoruluyor (umarım ben 5 sene sonra öyle olmam) erkenden yatıyor. Yemekleri de gayet güzel. Beni bıraksalar 6 sene yurtta kalabilirim. Gerçi ders çalışıp çalışamayacağımı bilmiyorum ama ben sabahlara kadar ders çalışabilen biri olmadığım için kütüphanede ya da orada burada bir şekilde hallederim diye düşünüyorum. İleriki zamanlarda ders çalışıp çalışamadığımı da yazarım buraya. Zaten arayı çok açmam sık sık yazarım. Şimdilik iyi geceler...

başlar başlamaz...

 Okulun ikinci günü bloguma bir kez daha uğrayayım dedim. Hayatta Antalya'da tıp okumam dediğimi hatırlıyorum hatta daha geçen ay pişmanlık duyuyordum ama şu 2 günlük gözlemlerime göre gayet memnunum hayatımdan. Kendi şehrinde okumak da fena değilmiş diye düşünüyorum. Yani sonuçta çoğu zamanı okulda geçiriyorsun ki ben zaten yatılı kalıyorum. Tıp okumakla alakalı hiçbir şey yapmadığımız için memnunum belki de ama ilk bilişim dersinden sonra hayırlısı olmuş diye düşünüyorum çünkü hiç alakam yokmuş bilgisayarlarla ve elektronik şeylerle. Elektrik-elektronik okumamışım iyi ki.
 Dönemimiz gerçekten çok kalabalık. Bu durumun PDÖlerde sorun olacağını düşünüyorlar ama henüz bir fikrim yok. Gerçi bir kere gördüğüm sınıf arkadaşımı bir daha göremiyorum ama pek sorun değil gibi şimdilik. Zaten doğru düzgün derse de girmiyoruz. Tıp için fazla boş zamanlarımız var gibi ama bir haftaya kadar neredeyse hiç boş zamanımız olmayacak gibi hissediyorum. Önemli olan mesleğini severek yapmak ve ben yavaş yavaş sevmeye başladım okulumu, bölümümü.
 Bugünlük yeterince bilgi verdim. Gerçek derslerimiz başlayınca daha fazla ve ayrıntılı yazarım. Kendinize iyi bakın yoksa benim gibi bir doktora denk gelebilirsiniz...