ön tanı

  Güzel bir gecede daha beraberiz. Yine hiçbir dersin (tıp tarihi ve felsefesi hariç) olmadığı boş bir gündü. Böyle gereksiz dersler çıksa tıp 4 seneye inecek ama kimse farkında değil. Sürekli Olbia'da oturmaktan bıktım desem yeridir. Zaten en yakın arkadaşımın batak bilmemesi beni derinden yaralıyor. Bugün bir tavla oynayalım dedim şans eseri kazandı. Amfi derslerinin sıkıcılığına 300 kişinin aynı amfide olmasını da ekleyince gerçekten bu zamanlar çekilmez bir dert diye düşünüyorum. Ama ara sıra da dersimiz olmuyor sanmayın sakın. Mesela dün tansiyon ölçmeyi, nabız ölçmeyi, intra muskuler enjeksiyonu (popodan iğne yapma), venözden kan almayı (toplar damardan kal alma) öğrendim. Hatta maketi geçtim arkadaşımdan bile kan aldım. Bu konuda gayet iyiyim diye düşünüyorum. Gerçi pek steril bir ortam yoktu ama ben yine de bu konuda iyi olduğuma inanıyorum.
   Kuzenimin düğününde bir başka kuzenimle tangoya benzer bir şey yaptık ve okulun tango kursuna yazılmaya karar verdim. Sen tıp okuyorsun şöyle de böyle de zamanın olmaz da falan da filan da diyenlere rağmen bu etkinlik benim için şart. Spor falan yapasım var ama üşeniyorum en iyisi tango ya hem eğlenceli olur diye düşünüyorum. Bu blogu bir tıpçının günlüğü diye açtım, açış amacım da 6 sene boyunca tıpla ilgili deneyimlerimi anlatmaktı ama henüz tıpla ilgili pek bir şey yapmadık. İlk komite bir bitsin de rahatlayalım. Nedir tıp felsefesi? Bıktım tıp felsefesinden. Hayır derse girmeye girmeye alışkanlık yapmasından korkuyorum. İlerde bir gün ders anatomi olacak ve ben "Amaaaaan girmeyelim ne olacak?" diyeceğim diye korkuyorum. Okul açılalı neredeyse 2 hafta oluyor ama biz daha üst dönemlerden not bulma işini halledemedik ama olsun en kısa zamanda inşallah...
   Biraz da yurttan bahsedeyim. Kim yurt rahat değil dedi biri bana açıklayabilir mi? Saat gecenin 12si ve odada 2 kişiyiz. Diğer arkadaşım da 6. sınıf ve çok yoruluyor (umarım ben 5 sene sonra öyle olmam) erkenden yatıyor. Yemekleri de gayet güzel. Beni bıraksalar 6 sene yurtta kalabilirim. Gerçi ders çalışıp çalışamayacağımı bilmiyorum ama ben sabahlara kadar ders çalışabilen biri olmadığım için kütüphanede ya da orada burada bir şekilde hallederim diye düşünüyorum. İleriki zamanlarda ders çalışıp çalışamadığımı da yazarım buraya. Zaten arayı çok açmam sık sık yazarım. Şimdilik iyi geceler...

başlar başlamaz...

 Okulun ikinci günü bloguma bir kez daha uğrayayım dedim. Hayatta Antalya'da tıp okumam dediğimi hatırlıyorum hatta daha geçen ay pişmanlık duyuyordum ama şu 2 günlük gözlemlerime göre gayet memnunum hayatımdan. Kendi şehrinde okumak da fena değilmiş diye düşünüyorum. Yani sonuçta çoğu zamanı okulda geçiriyorsun ki ben zaten yatılı kalıyorum. Tıp okumakla alakalı hiçbir şey yapmadığımız için memnunum belki de ama ilk bilişim dersinden sonra hayırlısı olmuş diye düşünüyorum çünkü hiç alakam yokmuş bilgisayarlarla ve elektronik şeylerle. Elektrik-elektronik okumamışım iyi ki.
 Dönemimiz gerçekten çok kalabalık. Bu durumun PDÖlerde sorun olacağını düşünüyorlar ama henüz bir fikrim yok. Gerçi bir kere gördüğüm sınıf arkadaşımı bir daha göremiyorum ama pek sorun değil gibi şimdilik. Zaten doğru düzgün derse de girmiyoruz. Tıp için fazla boş zamanlarımız var gibi ama bir haftaya kadar neredeyse hiç boş zamanımız olmayacak gibi hissediyorum. Önemli olan mesleğini severek yapmak ve ben yavaş yavaş sevmeye başladım okulumu, bölümümü.
 Bugünlük yeterince bilgi verdim. Gerçek derslerimiz başlayınca daha fazla ve ayrıntılı yazarım. Kendinize iyi bakın yoksa benim gibi bir doktora denk gelebilirsiniz...

başlarken...

  Eveeeet.. Sonunda blog açtığıma göre neden niçin böyle bir işe kalkıştığımı anlatabilirim. Aslında bir arkadaşımın fikriydi bu. (Kendisi Utku Ergün olur. Koç'ta genetik okuyor. Fikrinden yararlandığım için adını yazmak zorunda hissettim kendimi.) Ben bu blogu açarak tüm tıp okuyan ve okuyacak kardeşlerim adına konuşmak istedim. Tabii ki bütün yazdıklarım kendi fikirlerimdir. Akdeniz tıpta okuyacak biri olarak ileride kızıma/oğluma "Sakın tıp okuma!" derken elimin altında bir kanıt olsun istedim ve bu blog bu yüzden işe yarayacak. Çok akademik olsun istemiyorum, sıcak bir ortamı olsun buranın ve tıp okuyan okumayan herkes anlasın istiyorum.
  Şu aralar ne yaptığımı anlatarak başlamak istiyorum. Türkçe bölüme İngilizce hazırlık koydukları için mecburen hazırlığı atlamam gerekiyor çünkü eğer atlayamazsam 6 senelik tıp eğitimim 7 seneye çıkacak. Zaten mühendis olmak ve İstanbul'da yaşamak isteyen birinin en son isteyeceği şey 7 sene okumaktır herhalde. Haftanın 6 günü, günde 3-3,5 saat İngilizce kursuna gidiyorum. Aslında kursta gayet de eğleniyorum. Ama ileriki günlerde direksiyon kursumla aynı güne denk gelen İngilizce kursumu ne yapacağım konusunda pek bir bilgim yok şu an. Kayıtlara da çok var o yüzden hiç bir acelem yok üniversite konusunda hatta Antalya'da yaşamama rağmen Akdeniz Üniversitesi'ni gezip görmedim desem yeridir.
  Bu yazı sadece bir giriş olsun diye yazdım. İleriki zamanlarda üniversite ve tıp hakkında daha detaylı bilgi veririm. Bence bu yazıyı okuyanlar ve beni tanıyanlar nasıl oluyor da bu kız bunu yapmaya üşenmedi diyebilirler. Blog açma fikrini 1 ay önce düşünmüştüm üşene üşene, erteleye erteleye bugüne kadar süründürdüm bu işi. Çok uzun yazıların okunmayacağını düşünerek (kendimden biliyorum) bugünlük burada kesiyorum.
  Son olarak hiçbir yazımda imla hatası bulamayacağınız konusunda size güvence veriyorum çünkü yazım hatalarına takıntım var. Şimdilik hoşça kalın...